آدرس ايميل :

نظر شما :

نمايش آدرس ايميل

محمد سلمانی، نویسنده
نیایش اندیش مندانه، سودمند خواهد بود 

حقیقت دعا با آن چه امروز در جامعه مشاهده می کنیم،تفاوت های بسیاری دارد. 

جامعه ما به صورت سنتی با دعا و نیایش با خدا ارتباط برقرار می کند و به صورت نسل به نسل این سنت منتقل شده است. 

دعا و نیایش ارتباط فطری انسان را با خدا نشان می دهد و این شکل ارتباط در طول تاریخ وجود داشته است و از آغاز آفرینش انسان ها با دعا و نیایش مأنوس بودند.

دعا باید شکل معرفتی به خود گیرد و سبب رشد معنوی و انسانی شود. 

اصل دعا برای خواستن چیزی یا مدد جستن از خداست، ولی نباید به این حد کفایت کرد، بلکه باید انسان برای نجات خویش با خدا نزدیک شود و ارتباطی معنوی برقرار کند. 

با مطالعه و دقت در دعاهایی که از بزرگان دین مان به دست ما رسیده، ضروری است، هر کس می تواند از ترجمه های این دعاها استفاده کند. البته این کار بدون اندیشه و دقت در معنای آن ها بی اثر خواهد بود. 

رضا صادق حاجی آبادی، نویسنده
پیوند نیایش و انسان، پیوندی ازلی است 

دعا و نیایش از نیازهای طبیعی بشر است و از آغاز آفرینش با انسان همراه بوده است.

هر گاه انسان از دعا و نیایش فاصله گیرد، کمبودی در وجود خود حس می کند که به ناچار به دعا کردن رو می آورد.

روش دعا در فرهنگ ها و جوامع مختلف، گوناگون است و هر جامعه ای بر اساس پیشینه خود روش خاصی برای دعا کردن دارد. در کشور ما بر اساس فرهنگ اسلامی و شیعی که بر جامعه مان حاکم است، دعاهای مان نیز برگرفته و تأثیر پذیرفته از این فرهنگ است.

در فرهنگ فارسی برای دعا کلمه راز و نیاز را برگزیده اند که بسیار مناسب است.

انسان راز خود را با کسی می گوید که اعتماد به وی دارد و تنها موجودی که در همه حال می توان به وی اعتماد کرد، خداست. 

انسان نیازیش را نیز با کسی در میان می گذارد که قدرت بر آوردن داشته باشد و کسی جز خدا قادر به انجام این کار نیست. 

سید مهدی حسینی، شاعر
نیایش، فرصتی است که خدا به انسان داده است 

در احادیث از دعا به عنوان سلاح مؤمن یاد شده است. دعا و نیایش فرصتی است که خداوند در اختیار بندگان خود قرار داده که به بارگاه او راه یابند و رابطه عاشقانه و صمیمانه ای بین خود و خدای رحیم و مهربان به وجود آورند. 

دعا وسیله ای است که انسان رازها و در دل های خویش را با خدای خوبی ها در میان گذارد و تنها از او کمک بخواهد. 

انسان ها همه در یک درجه از شناخت و معرفت قرار ندارند و بر اساس میزان شناخت و معرفت شان با خدا ارتباط برقرار می کنند. 

وقتی خداوند راه گفت و گو را برای موسی باز کرد و از او پرسید که ای موسی این عصا چیست؟ او به جواب کوتاه بسنده نکرد و مفصلی پاسخ داد. این موضوع نشانه علاقه موسی به ارتباط با خدا و استفاده از فرصتی بود که برای او پیش آمد. 

خدیجه پنجی، شاعر
خواندن نیایش فرج، به تنهایی راه‌گشا نیست 

خواندن نیایش فرج به تنهایی گرهی از مشکلات نمی‌گشاید، باید خودمان را اصلاح کنیم و افراد سالمی باشیم و بعد بیاییم دعای فرج را بخوانیم.

مردم هرچی بیش‌تر حضرت را بشناسند، مؤثر است. از این‌رو رسانه‌ها می‌توانند برای آگاهی‌بخشی برنامه‌های متنوعی را تدارک ببینند و حضرت مهدی (عج) را به تک‌تک گروه‌های مختلف جامعه معرفی کنند.

درباره مظلومیت امام زمان (عج) هرچه نوشته شود، باز هم کم است. از این‌رو شعر که یکی از اثرگذارترین هنرهاست، می‌تواند مردم را با حقایق آشنا کند. شاعران ایرانی هر کدام، حداقل یک شعر برای امام زمان (عج) سروده‌اند که این نشان می‌دهد، علاقه به امام در میان شاعران ریشه دوانده است.

همه جای دنیا منتظر آمدن منجی هستند و مهم نیست نام این منجی چیست و چه کسی است. 

این‌که چند وقتی است موضوع مهدویت نسبت به گذشته پررنگ‌تر شده، به خاطر بها دادن حکومت به این موضوع است و پلاکاردها و برنامه‌های رادیو و تلویزیون درباره مهدویت برای شناختن حضرت مهدی (عج) مؤثر بوده است.

مهدی مردانی، شاعر 
ایرانیان مردمانی نیایش گرند

با وجود این که در قرن 21 زندگی می کنیم و پیشرفت های پزشکی و صنعتی تمام دنیا را در بر گرفته، ولی هنوز مردم ما به دعا و معجزه و شفا معتقدند. 

همان طور که زندگی اجتماعی مردم نسبت به گذشته متحول شده، ادبیات نیز تغییر کرده است. در قرن چهارم و پنجم نیایش در اشعار نظامی و فردوسی بسیار استفاده می شد. در قرن ششم و هفتم نیایش وارد غزل نیز شد و به چشم آمد. 

امروز نیز تا حدی از نیایش در اشعار و ادبیات فارسی استفاده می شود، ولی نوع نگاه تغییر کرده است و دیگر به صورت غیر مستقیم به مناجات پرداخته می شود و در لایه های زیرین قرار دارد. 

پرداختن به محتوای عرفانی و معنوی صد در صد بر روح شاعر و مخاطب اثر خواهد گذاشت. البته روحی که اهل نیایش و معنویات نباشد، نمی تواند چیزی در این مورد بسراید. در حقیقت اشعار نیایشی، نشان دهنده روح نویسنده و خالق اثر است که به این گونه خود را نشان می دهد. حتی اگر شعر شاعر سطحی و به دور از احساسات واقعی باشد، پس از مدتی روح او را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد. 

با وجود اینکه در قرن 21 زندگی می کنیم و پیشرفت های پزشکی و صنعتی تمام دنیا را دربر گرفته، ولی هنوز مردم ما به دعا و معجزه و شفا معتقدند. 

در واقع مردم ما به جای این که به پیشرفت های پزشکی ایمان داشته باشند، شفای بیمار خود را از خدا و ائمه می خواهند. یکی از عبارت هایی که مردم ما بسیار استفاده می کنند، التماس دعاست. 

متاسفانه در این زمینه کم کاری شده است. اگر صحیفه سجادیه یا زیارت عاشورا را در قالب ادبی ارائه دهیم، تاثیر بهتری خواهد داشت و مخاطبان بیشتری استفاده خواهند کرد. 

به ویژه ترجمه این نیایش ها برای کودکان و نوجوانان لازم به نظر می رسد. بزرگانی چون شهید چمران، رجایی و آوینی دعاها و نیایش های خود را به صورت متن ادبی در آورده اند که پس از گذشت سال ها هنوز مردم از آن ها لذت می برند.