آدرس ايميل :

نظر شما :

نمايش آدرس ايميل

چه بسا برخی اقدامات در تضاد با منظور ایشان از نامگذاری یک سال باشد اما برخی مسئولان و مدیران بعضا" برای نشان دادن اخلاص خود به هر نحوی در راستای پیام نامگذاری سال اقداماتی انجام می دهند که خیلی وقتها در راستای اهداف ترسیمی مقام معظم رهبری قابل توجیه هم نیست.

هم اینک برای روز میلاد حضرت بقیة الله الاعظم (عج) که تنها شخص عالم است که خواهد توانست در کل دنیا یک حکومت واحد عدالت گستر را بر پا کند و حکومت او پیشرفته ترین دوران زمامداری بشر و منطبق بر آسمانی ترین احکام الهی خواهد بود فقط سه جشنواره برگزار می شود. 

این در حالی است که اندیشه مهدویت به عنوان مترقی ترین الگوی توسعه جامعه بشری که بر پایه عدالت و رستگاری افراد جامعه استوار است دارای ابعاد بسیار زیادی است که نیازمند شناساندن برای انسان هاست که بدون این شناخت عملا" موضوع ظهور و فرج نیز امکان پذیر نخواهد بود. 

برگزاری جشنواره به معنای واقعی کلمه تنها یکی از ابزارهایی است که به سبب فراگیر بودن مخاطبان و دربرگیری گسترده می تواند در شناساندن معارف مهدوی و به تبع آن تجلیل از صاحبان آثار برتر مهدوی به کار آید و از این مسیر گامهایی برای زمینه سازی ظهور برداشته شود. 

اگر نگاهی حسابگرانه به جشنواره های مختلفی که در کشور برگزار می شود داشته باشیم نکات در خور تاملی خواهیم یافت که مرور برخی از آنها در ذیل بر نتیجه گیری بهتر کمک خواهد کرد. 

تقریبا" تمام ادارات و دستگاههای کشور یا برای خود جشنواره دارند و یا با برپایی مراسمات و سمینارهایی شبیه جشنواره تحت عناوین مختلف برای رسیدن به اهداف مورد نظر خود هزینه می کنند. 

امروزه اکثر ادارات با برگزاری جشنواره های فرهنگی ورزشی که اغلب در مراحل استانی و کشوری برگزار می شوند و البته کمتر وجوه فرهنگی در خور توجهی دارند هزینه های چند صد میلیونی برای آن اعلام می کنند که با لحاظ سایر هزینه هایی که هیچوقت در چارچوب های کلی لحاظ نمی شوند بعضا" هزینه های میلیاردی را روی دست ادارات می گذارند و چون این هزینه ها از ناحیه بودجه عمومی کشور تامین می شود بی هیچ دغدغه ای خرج می شوند. 

جشنواره هایی که بصورت متمرکز و در مرحله کشوری برگزار می شوند کمتر اتفاق می افتد که میزبان شرکت کنندگانی کمتر از هزار نفر باشند بعضا" مشاهده می شود اداراتی که در مورد موضوعی هیچ رسالت تعریف شده ای ندارند حول محور آن چنان ریخت و پاش کرده و به اعلام دستاوردها می پردازند که باعث تعجب می شود . 

خبری را در این ارتباط باهم می خوانیم: جشنواره ای با هدف ترويج فرهنگ سلامت در بين نوجوانان و به منظور ايجاد نشاط و شادابي طي 6 روز درمشهد برگزار مي شود.
 
در اين رقابت ها 1060 نوجوانان 12 تا 14 سال دختر و پسر شركت کرده اند كه در رشته هاي پينگ پنگ، فوتسال، دو و ميداني و شنا با يكديگر به رقابت می پردازند در بخش دختران مسابقات 80 تيم در رشته هاي شنا، آمادگي جسماني و تنيس روي ميز در سالن هاي شهيد هاشمي نژاد، شهيد منتظري و 15 خرداد از 22 اسفند به مدت 5 روز مسابقات را برگزار می کنند. 

در بخش پسران نيز 87 تيم در رشته هاي فوتسال، دو و ميداني، شنا پينگ پنگ در سالن هاي شهيد بهشتي باغبان باشي، قياسي و شهيد خورشيدي مشهد مسابقات خود را برگزار می کنند. 

و یا خبری دیگر: بیش از یک هزار دانشجوی دختر از سراسر ایران در یکی از دانشگاهایی پایتخت گرد هم آمدند تا رقابتهای پرشوری را برگزار کردند و توان ورزشی خود را به نمایش بگذارند.
 
چندین دانشگاه در سطح تهران طی 12 روز در مردادماه گذشته شاهد برگزاری رقابتهایی بودند که شکوفایی و پشتکار دختران دانشجوی کشورمان را نوید می‏داد. 

در این رقابتها که در 9 رشته والیبال، بسکتبال و تنیس روی میز، بدمینتون، شطرنج، شنا، آمادگی جسمانی، ژیمناستیک و دو و میدانی برگزار شد، حدود 115 نفر به عنوان سرپرست مسابقات و انجمنها و 105 نفر به عنوان داور مشغول فعالیت بودند، افزوده شدن رشته‏های ژیمناستیک، دو و میدانی و شطرنج به این جشنواره بیانگر رشد کمی و کیفی این رقابتها بود.
 
با تاسی به ضرب المثل مشت نمونه خروار است از ذکر مثال های دیگر پرهیز می کنیم و به ذکر این نکته می پردازیم که در جشنواره های مهدوی کمتر اتفاق می افتد که بتوانیم از چند ده نفر برای یکی دو روز به نحوی شایسته میزبانی کنیم. 

اصولا اصلاح الگوی مصرف آنجایی که به تعالی فکر و اندیشه جامعه به ویژه در ابعاد مهدوی و آینده ساز جامعه مربوط می شود آنقدرها کاربرد ندارد. 

اقدام برگزارکنندگان جشنواره های مهدوی در تجمیع این سه به خودی خود حاکی از دریافت عمق پیام نوروزی مقام معظم رهبری بوده و شایسته تقدیر است اما در مقایسه با اتفاقاتی که در جشنواره هایی که قطعا بخش قابل ملاحظه ای از آنها بود و نبودشان چندان تاثیرگذار نخواهد بود می افتد، به روشنی می شود دانست صرفه جویی در حوزه اندیشه و معارف الهی که خروجی آن توان هدایت نسل ها و ارتقای جامعه را در پی دارد محلی از اعراب ندارد. 

متولیان جشنواره های مهدوی موظف نیستند جور ریخت و پاش های سایر ادارات را بکشند و اصولا نه فقط امکان اسراف در جشنواره های مهدوی به دلیل نوع طراحی آنها چندان وجود ندارد بلکه اگر احیانا هزینه هایی اضافی نیز صورت گیر به سبب دستاورهای ملموس و ارزشمند آن قابل اغماض است. 

جشنواره های مهدوی بیش از آنکه به تجمیع نیازمند باشند به توسعه در سطوح بین المللی و محتوا نیازمندند و در این مسیر اداراتی که باری به هر جهت اقدام به هزینه کرد اعتبارات فرهنگی خود می کنند باید ملزم شوند در پربار کردن جشنواره های مهدوی مشارکت جویند. 

وقتی در جشنواره ای که داعیه های جهانی دارد مقدار یا کیفیت جوایزش از جشنواره های ملی یا استانی هم اندک تر است چه انتظاری می توان داشت. هر چند هم بگوییم که شرکت کنندگان جشنواره های فرهنگی و دینی به دنبال جایزه و هدیه نباشند! 

متولیان عمده مسائل کشور خود باید پی به مظلومیت فرهنگ در همین عرصه های دینی و مهدوی جاری کشور ببرند و در صدد توجیه گری بر نیامده بلکه به صورت عملی و با دفاع جانانه در پی جذب و تخصیص اعتبارات ملی از محل در آمدهای عمومی کشور اقدام کنند. 

25برابر شدن اعتبارات فعالیت های قرآنی در دولت نهم می تواند نمونه ای باشد برای تلاش متولیان و مسئولان امر که خواستن توانستن است و اگر بخواهند در دولت دهم و با توجه به سابقه ای که از مجموعه نظام در چهار سال گذشته وجود دارد می توان با تعریف برنام های مفید و فراگیر مهدوی به جذب اعتبارات کافی پرداخت و در این راه از هزینه کرد مبالغی که از نظر برخی هم شاید مازاد تعبیر شود نهراسید.